❤`•.¸¸.•´หนูนิ`•.¸¸.•´❤: Blog

~ ทะเล ท้องฟ้า สายลม แสงแดด ~

Wed, 09 Jan 2008 09:11:38 GMT

~~ ทะเล ท้องฟ้า สายลม แสงแดด~~

อ๊า ~ ~

อยากไปทะเลอ่ะ >_<

ล่าสุด มีเพื่อนส่ง ส.ค.ส. มาให้

บอกว่าส่งมาตั้งแต่ก่อนปีใหม่นู่นแน่ะ

เราก้อรอ ร๊อ รอ นะ ว่าจะถึงมือเมื่อไหร่ (เพื่อนแอบบอกว่า นิต้องชอบแน่เล้ยยย) อยากเห็นจางงง ~ ~

จนกระทั่งวันที่ 7 ที่ผ่านมา ก็ได้รับซักกะที โฮะๆๆ

ชอบมั่กมากกกก เห็นแล้วอยากไปดำน้ำกันเรยทีเดียว >_<

แล้วก็เลยถึงบางอ้อ ว่าทำไมถึงได้รับช้ามากกกก

ปรากฏแว่...

คุณเพื่อนที่น่ารัก จ่าหน้าซองได้แซ่บมั่กฮ้า

ส่งมาถึงเพื่อน ที่อยู่หาดใหญ่ นะฮ้า แต่แว่ .. ลง จ.ตรัง ซะงั้น!

ป๊าดดด!! คุณลุงไปรษณีย์ มาส่งถูกที่ก้อนับว่าบุญแร้ววว~ ~

ที่ช้าเนี่ย สงกะสัยไปวนอยู่ที่ตรังแน่ๆเลย 5555

พอหาไม่เจอ ก็เรยซัดยาวมาหาดใหญ่

ให้มันได้งี้จิ เพื่อนเรา 5555

ขอบใจนะจ๊าจูนนน

http://juneney.bloggang.com/

~ ก า ร เ ดิ น ท า ง ~

Sun, 19 Aug 2007 15:25:59 GMT

จากเวลาที่ยาวนาน กับวันวานที่เลยไป

จะมีภาพที่ใจยังจดยังจำไว้ทุกคืนวัน
ผ่านไปเร็วดูราวเหมือนฝัน

ภาพความหลังครั้งนั้นไม่เคยเก่า

ย้ำและเตือนในหัวใจเรา ตลอดเวลา

เปรียบดังเป็นนักเดินทาง ที่รอนแรมหนทางไกล

ย่อมมีเรื่องมากมายมากับทางไกลที่ได้เดินมา
สู่ปลายทางในการค้นหา

ผ่านภูผาขุนเขาที่กว้างใหญ่

ทิ้งร่องรอยเอาไว้ในใจ ไม่อาจลืมเลือน

...

ช่วงนี้มีความรู้สึกว่าตัวเองอยากจะเที่ยวอีกแล้ว หลังจากปีที่ผ่านมา ได้ไปเที่ยวในหลายๆที่.. ที่ไม่เคยไป (และไม่คิดว่าจะสามารถไปเองได้ด้วย) ไม่ว่าจะเป็น เชียงใหม่ เกาะลันตา เกาะรอก เกาะอาดัง-ราวี-หลีเป๊ะ เยอะแยะไปหมด .. จริงๆแล้วสิ้นปีนี้ตั้งใจไว้ว่าอยากจะไปอาดังอีกซักรอบ แต่ไม่รู้ว่าพอถึงวันนั้นแล้วจะมีอุปสรรคอะไรอีกรึปล่าว แหะๆ

การเดินทางในช่วงปีที่ผ่านมา เปรียบเสมือนการเปิดโลกของเราให้กว้างขึ้น ให้พบเจออะไรมากขึ้น สถานที่ ผู้คน เพื่อนฝูง.. ที่ไม่คิดว่าจะได้เจอกัน ก็มาได้พบปะพูดคุยกัน และเป็นกำลังใจให้แก่กันยามที่คนใดคนหนึ่งเป็นทุกข์.. ช่างเป็นการเดินทางที่นำพาเอาความสุขมาให้อย่างมากมายจริงๆ ..

เพลง นักเดินทาง

ศิลปิน กัมปะนี

~ ต้ น ช บ า กั บ ค น ต า บ อ ด ~

Tue, 24 Jul 2007 16:14:03 GMT

..ผลิดอกงาม แตกกิ่งใบ..

จับดวงใจแม้ใครบังเอิญได้เดินมองมา

อาจจะพบเห็น เห็นด้วยตา

ต้นชบาขึ้นในโรงเรียนสอนคนตาบอด

ไม่อาจชมดอกชบา

ด้วยดวงตาสองตามีกรรมโลกจึงมืดมน

ไม่อาจพบเห็นเหมือนบางคน

ว่าดอกผลนั้นมีสีสันรูปทรงอย่างไร

บอดก็เพียงสายตาเท่านั้น

แต่จิตใจก็ยังผูกพันความงาม

อาจจะรับรู้ไปตาม

สูดกลิ่นงามฟังเสียงวิไลร่มไม้บังเงา..

ต่างก็เพียงผู้จะชม

สิ่งจะชมสำคัญในมันนั่นคืออันใด

เหตุกับผลนั้นหรือว่าใจ

ต้นชบาก็มีความหมายไปตามคนมอง

สิ่งจะงามอยู่กับใจ

บอดที่ใจเห็นไปอย่างไรไม่มีวันงาม

โลกจะสวยนั้นสวยไปตาม

จิตที่งามมองโลกสดใสไปในทางดี

ต้นชบากับคนตาบอด

เฉลียง

~ ป า ย ~ (แต่ไม่ได้ไปง่ะ)

Wed, 20 Jun 2007 06:10:28 GMT

เมื่อสามวันก่อนได้รับโป๊ดสะก๊าดจากเพื่อนคนหนึ่ง

เพื่อนคนนี้ มารู้จักกันก็เพราะชอบในสิ่งเดียวกัน.. คือ อินคา

หลังจากได้พูดคุยกันซักระยะ เริ่มมีการนัดเที่ยวต่างจังหวัด(แบบไม่เคยเจอกันมาก่อน)

ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีมากๆเลย

จนกระทั่งทุกวันนี้.. กลายเป็นสนิทกัน (รึปล่าวฟระ)

เวลามีปัญหา เวลาร้องไห้ เวลานินทาใคร ก้อโทรหามันเนี่ยแหละ ..

ล่าสุด มังไปเที่ยวมา หายหัวไปเยย 2 อาทิตย์ ..

แร้ววันดีคืนดี มังก้อส่งโป๊ดสะก๊าดฉบับเนี้ยมาให้

เห็นแล้วอยากไป... ป า ย..

ดูสงบ ดูเหมือนไม่มีอะไร Nothing in Pai..

แต่จริงๆแล้ว มีอะไรมากมายในโปสการ์ดฉบับนั้น

มีมิตรภาพจากเพื่อน ..

มองเห็นการแบ่งปันความสุข .. ความทุกข์ที่มี ณ ตอนนี้

อย่างน้อย แกก้อช่วยให้ชั้นยิ้มได้นะ อ้ายเกาะ ^^!

ขอบใจมากเพื่อน!!

คิดถึงแกหว่ะ ไว้จะโดดงานไปหานะ!

+=+=+ อยากไปทะเล๊..ทะเล +=+=+

Sat, 11 Nov 2006 18:21:14 GMT

ออกไปดูน้ำทะเลจูบฟ้า ไปปีนภูผาแล้วคุยกับพระจันทร์

ไม่ต้องห่วงกังวลเรื่องใด.. จับมือฉันไว้แล้วไปด้วยกัน

จะใกล้จะไกลไม่ต้องหวั่น.. มีเธอมีฉันก็สุขใจ

~~~~~~~~~

ใกล้ไกล ไปด้วยกัน : ศิรศักดิ์

ภาพประกอบ : itjung ณ พันทิป

+ + M e m o r y + +

Thu, 05 Oct 2006 15:33:36 GMT

Daylight
See the dew on the sunflower
And a rose that is fading
Roses whither away
Like the sunflower
I yearn to turn my face to the dawn
I am waiting for the day . . .

Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory?
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan

Memory
All alone in the moonlight
I can smile at the old days
I was beautiful then
I remember the time I knew what happiness was
Let the memory live again

Every streetlamp
Seems to beat a fatalistic warning
Someone mutters
And the streetlamp gutters
And soon it will be morning

Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And I musn't give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin

Burnt out ends of smoky days
The stale cold smell of morning
The streetlamp dies, another night is over
Another day is dawning

Touch me
It's so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me
You'll understand what happiness is

Look
A new day has begun

~~~~~~~~~~

Song : Memory (Cats The Musical)

Vocal : Grizabella (Elaine Paiqe)

Composed by Andrew Lloyd Webber

ตะวันยังมีให้เห็น

Tue, 03 Oct 2006 16:41:18 GMT

Just let me.... cry

Just let me cry, I'm crying, I'm breaking down.........
I'm breaking down just let me cry

+ + ทะเลใจ + +

Wed, 27 Sep 2006 14:27:00 GMT

คืนนั้นคืนไหนใจแพ้ตัว

คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ

ท่ามกลางแสงสี ศิวิไลซ์.. อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น

คืนนั้นคืนไหนใจเพ้อฝัน

คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก

ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก

พออับโชค ตกลงกลางทะเลใจ

ทุกชีวิตดิ้นรน ค้นหาแต่จุดหมาย

ใจในร่างกายกลับไม่เจอ

ทุกข์ที่เกิดซ้ำ..เพราะใจนำพร่ำเพ้อ

หาหัวใจให้เจอ..ก็เป็นสุข

~~~~~~~

Endless Rain

Sat, 16 Sep 2006 15:33:33 GMT

ENDLESS RAIN, FALL ON MY HEART kokoro no kizu ni
LET ME FORGET ALL OF THE HATE, ALL OF THE SADNESS

ENDLESS RAIN, LET ME STAY EVER MORE IN YOUR HEART
LET MY HEART TAKE IN YOUR TEARS, TAKE IN YOUR MEMORIES

Yoshiki's Space www.myspace.com/yoshiki

น้ อ ง เ ห น่ ง... นะ ฮ้า

Sat, 26 Aug 2006 18:14:13 GMT

ได้พบสบตาเมื่อเจอหน้าเธอ
ครุ่นคิดวุ่นวายไม่คลายสับสน
จะขอติดตามด้วยความอดทน
ชาย(หญิง)อื่นไม่สนขอเดินตามเธอ

น่ารักน่าถนอมคิดตรองใส่ใจ
ส่งยิ้มให้ไปแน่ะทำไม่สน
หากแม้นเปลี่ยนใจขอเดินด้วยคน
ถึงเดินตากฝนยอมทนตามเธอ

อยากบอกให้รู้ว่าฉันชอบเธอ
หัวใจมันเพ้อรักเธอเต็มทรวง
หากได้เธอนั้นมาเป็นคู่ควง
แสนสุดจะหวงรักเดียวตลอดไป

รักในวัยรุ่นคือรักครั้งแรก
แอบแฝงด้วยความร้อนแรง
แม้ตัวเธอจะเดินหนีแสนไกลห่าง
แต่ตัวฉันไม่หยุดรักเธอ

---------------

ช่วงนี้เจ้หมดมุขอะฮ่ะ... เจ้ขอแต๊ะอั๋ง น้องเหน่ง นี๊สสสสนุงนะฮ้า... จุ๊บๆ

เหอๆๆๆ ขอขอบคุง รูปน้องเหน่ง... จากเว็บ G-Junior และ

ขอขอบคุง รูปจาก ป๋าแจ๊สสสสสสสสสสส ณ INCA นะฮ้า

++ มิดะ ++

Sat, 26 Aug 2006 11:01:37 GMT

บนฟ้ามีเมฆลอย บนดอยมีเมฆบัง
มีสาวงามชื่อดัง อยู่หลังแดนดงป่า
มีกะลาล่าเซอ มีหนุ่มๆเผลอฮ้องหา
มีสาวงามขึ้นมา แล้วมี มิดะ..

นางนั้นยืนท่าคอย หนุ่มน้อยที่ยังบ่เคยผ่าน
ยังไร้ราคีพาน บ่ฮู้การกามโลกีย์
ยั่วยวนวาจาเว้าวอน บอกสอนหื้อละอ่อนนั้นมี
ความฮู้กามวิธี แล้วพลีเรือนกาย

งามเหนือคำรำพัน เป็นหมันและเป็นหม้าย
ความสวยงามคือภัย ถูกเลือกไว้เป็นมิดะ
หนุ่มใดบ่เกยชิดชม บ่สมสู่ฮู้วิชา
หมดหนทางขึ้นมา บนลานสาวกอด

หมดปัญญาดิ้นรน มืดมนเหมือนคนตาบอด
คนแล้วคนเล่ากอด ทอดกายในดงดินแดน
จนวัยโรยราล่วงไป คนใหม่มาเป็นมิดะแทน
คือเรื่องราวในแดนแผ่นดินอีก้อ

---------

จรัล มโนเพ็ชร

พิพิธภัณฑ์ชาวเขา online ... เผ่าอาข่า (อีก้อ)

ฝ น

Thu, 24 Aug 2006 13:06:50 GMT

อยากจะลืม..ใครสักคน

เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา

สายน้ำที่ร่วงหล่น ปนเคล้าหยาดน้ำตา

กลับไปคิดถึงครา แรกที่เราพบกัน

มรสุมที่หาดสีทอง

นำเราสองให้ปองรักกัน

ฟ้าคำรามเธอกลัวตัวของเราหนาวสั่น

สื่อดวงตาสัมพันธ์อบอุ่นพลันสองเรา

ความรักเราเคยสดชื่น..แล้วใยแปรเป็นอื่น

เหลือแต่ความขื่นขมระทมเมื่อลมพายุหอบฝนมา

เธอไม่เคย..บอกเหตุผลใด~ใด

ปล่อยฉันไว้กลางฝน...

มาบัดนี้ยามฟ้าสีหม่น..ราวกับดลให้ตรมฤทัย

รู้เป็นเพียงอากาศ แต่ไม่อาจห้ามใจ

อยากมีเธอชิดใกล้..แต่เธอคงไม่คืน

อยากจะลืม..ใครสักคน

เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา

สายน้ำที่ร่วงหล่น..ปนเคล้าหยาดน้ำตา

กลับไปคิดถึงครา..ที่เธอลาฉันไป..

~~~~~~~~

= เพื่อมวลชน =

Tue, 22 Aug 2006 16:22:31 GMT

ถ้าหากฉันเกิดเป็นนกที่โผบิน

ติดปีกบินไปให้ไกล..ไกลแสนไกล

จะขอเป็นนกพิราบขาว

เพื่อชี้นำชาวประชาสู่เสรี..

ถ้าหากฉันเกิดเป็นเมฆบนนภา

จะนำพาความร่มเย็นทั่วท้องนา

หากฉันเกิดเป็นเม็ดทราย

จักโถมกายเป็นทางเพื่อมวลชน..

ชีวา..ยอมพลีให้..

มวลชน..ที่ทุกข์ทน

ขอพลีตน..ไม่ว่าจะตายกี่ครั้ง

---------

ด้วยศรัทธา..

สดุดีวีรชนคนตุลา.."กรรมาชน"

++..เที่ยวละไม..++

Wed, 16 Aug 2006 16:53:40 GMT

เที่ยวไปตามตะวัน บุกบั่นไปตามลม สนุกสุขสม หัวใจหงายคว่ำ
ชีพที่ยาวนาน หรือสั้นแค่เพียงคำ
เอาตูดแช่น้ำแล้วเดินต่อไป
เถอะเสาะหา... นภาคลุมครอบ สายลมคงรอบไว้ สายใจไหลลู่..สู่สวรรค์...

เที่ยงก็กินทัน บ่นมันไปใย ค่ำที่ไหนก็นอนที่นั่น
ตรู่ก็ลืมตา ขึ้นมาดูตะวัน ว่าโลกสร้างสรรค์สวยงามให้เรา..
บอกให้รู้...
ให้ดูความจริง ทิ้งคืนเพื่อสู่เช้า
ให้เรา..... ทิ้งเศร้า สู่สดใส

โลกไม่มายา จะบ้าก็ในเมือง เรียกรุ่งเรืองก็คงจะไม่
โลกในความจริง คือ สิ่งอยู่ในใจ
นั่นแหละไซร้ วัดความรุ่งเรือง
อีกเมฆานภาตระหง่าน สายธารที่ผ่านเมือง
สายลมนองเนืองสู่หุบเขา

เที่ยวตามใจปอง ท่องตามทางมี
สุขอย่างนี้แล้วมีใดเท่า
มั่นในความจริง แต่หยิ่งในตัวเรา
มีเพื่อนเป็นภูเขา แล้วกลัวอะไร

อีกทะเล...
ทั้งเห่ทั้งกล่อม ทั้งยอมเป็นเพื่อนใจ
ต้นไม้..ทราย..คลอง พี่น้องกัน

--------------------

อยากปายทะเล~ ~ ~ ~

..นิทาน..หิ่งห้อย..

Mon, 07 Aug 2006 17:52:10 GMT

หิ่งห้อยในกล่องตอนนี้เหมือนหนอนตัวหนึ่ง

ไม่สวยดังซึ่งตอนอยู่ใต้ต้นลำพูส่องแสง

ยายจึงยิ้มแล้วสอนตาม จะมองเห็นความงามที่จริง

อย่าขังความจริงที่เห็น อย่าขังความงาม

หิ่งห้อยนับร้อยนับพัน ส่องแสงระยิบระยับกัน

สว่างไสวไปทั้งต้นลำพู
เด็กน้อยถือกล่องออกมา เปิดฝาแล้วแง้มมองดู

หนอนน้อยในกล่องงามหรูก็เปล่งแสงสุกใสแล้วบินไปรวมกัน

เด็กน้อยนอนหลับสบายอมยิ้มละไม

ใต้หมอนไม่มีกล่องอะไรไม่มีสิ่งใดถูกขัง
นอนคืนนั้นจึงฝันดี ฝันเห็นดวงดาวมากมาย

ฝันเห็นเจ้าชายเจ้าหญิงฝันแสนสวยงาม

---------------------

เด็กน้อย...to หิ่งห้อย...

เดียวดาย..กลางสายลม

Fri, 04 Aug 2006 17:11:46 GMT